эй висолати орзӯии ҷони ғами пурвирди ман

ای وصالت آرزوی جان غَم پرورد من

Бар ҳазар бош аз сиришки гарму оҳи сарди ман

بر حذر باش از سرشک گرم و آه سرد من

Нест дарди ман турои маълум аз онат нест раҳм

نیست درد من ترا معلوم از آنت نیست رحم

Гар бадонеи ҳоли ман раҳмоварӣ бар дарди ман

گر بدانی حال من رحم آوری بر درد من

Зӯдтар дарёб ин ранҷури грдолўдаҳ ро

زودتر دریاب این رنجور گردآلوده را

Тарсам ар зини пас талаб дорӣ наёбӣ гирди ман

ترسم ار زین پس طلب داری نیابی گرد من

Ҳоли дарди андарунии ҳоҷат тақрир нест

حال درد اندرونی حاجت تقریر نیست

Худ ҳаме гуяд сиришки сурх ва рӯй зарди ман

خود همی گوید سرشک سرخ و روی زرد من

Гар нахоҳад буд васлаши зиндагонӣ гӯ мабош

گر نخواهد بود وصلش زندگانی گو مباش

Умр агар бедӯст бошад нест андар хӯрд ман

عمر اگر بی دوست باشد نیست اندر خورد من

Гоҳи мадҳуши аўФтм гоҳе нишинам ғам хӯрам

گاه مدهوش اوفتم گاهی نشینم غم خورم

Дар хури савдоӣ ӯ инаст хоб ва хӯрд ман

در خور سودای او اینست خواب و خورد من

Халқи гўиндм ки савдояш чаҳ май варзии ҷалол

خلق گویندم که سودایش چه می ورزی جلال

То абади савдоӣ ӯ венаи ҷони ғами пурвирди ман

تا ابد سودای او وین جان غم پرورد من