Марои эзади таъолӣ хотирӣ дод

من بنده و اسب هر دو امروز

Ки доим бо фалак будӣ итобам

بر درگه تو دو خواجه تاشیم

Бмънӣ додани бикри ончунон буд

در گرسنگی بصبر کردن

Ки бо ӯ кони маънии бдхтобм

ما هر دو درین دیار فاشیم

Баҳр вақте казов кардам саволӣ

قدری جو اگر دهی باسبم

Ниҳода буд сад маънии ҷавобам

ما نیز طفیل اسب باشیم

Кунун аз бухли мамдуҳони мумсик

ور گندم باره دهی نیز

Ғалати байнами ҳаме бо ӯ ҳисобам

در دیده چرخ خاک پاشیم