эй карӣмӣ ки дар ҷаҳони карам

ای کریمی که در جهان کرم

Бахшиш бе райоти одат ва хуаст

بخشش بی ریات عادت و خوست

Мизбонӣаст тоза рӯй гуфт

میزبانی است تازه روی گفت

Ки ҳамаи пушти гармӣ ман азуаст

که همه پشت گرمی من ازوست

Пуштам аз хизматати дўтост чаро

پشتم از خدمتت دوتاست چرا

Раштҳои умеди ман иктўст

رشتهای امید من یکتوست

Лекин аз ҷону тани ҳмикоҳм

لیکن از جان و تن همیکاهم

Аз басии таънаҳои душману дӯст

از بسی طعنه های دشمن و دوست

Бхдоу расӯлу каъба агар

بخدا و رسول و کعبه اگر

Ин тақозои зи баҳри куҳнаи винусат

این تقاضا ز بهر کهنه ونوست

Баъд азон даҳ қасидаи ғро

بعد ازان ده قصیده غرا

Ин тақозои бад-ӣни сифат на накӯаст

این تقاضا بدین صفت نه نکوست

Худ ҳамаи бодгир ин гуфта

خود همه بادگیر این گفته

На гул ояд буруни збод аз пӯст ?

نه گل آید برون زباد از پوست؟