Чаро бояд ки оқили баҳри рӯзӣ

ترا فضل بر دیگری بیش ازین نیست

Бар ҳар носазо парвоз гирад

که تو میدهی چیز و او می ستاند

з ширкаст инки мардум аз паии ризқ

چوندهی و نستاند آن فضل برخاست

Касеро бо худо анбоз гирад

تو اوئی و او تو چه رجحان بماند؟

Чаҳ тарсӣ зонка хушнӯдӣу хашмаш

طمع چون بریده شد از خیر خواجه

На ҷон бахшад на рӯзӣ боз гирад

زنش غر که خود را کم از خواجه داند