Чашмами хаёли қади ту ҷузи нахл тар набаст

چشمم خیال قد تو جز نخل تر نبست

Нахли хаёлро каси азин хубтар набаст

نخل خیال را کس ازین خوبتر نبست

Нагузашт дар ғами ту шабии котшини дилам

نگذشت در غم تو شبی کآتشین دلم

Аз дӯди оҳи роҳи нафас бар саҳар набаст

از دود آه راه نفس بر سحر نبست

Бардошти васлат аз сари мо соя ваа ки бахт

برداشت وصلت از سر ما سایه وه که بخت

Он мурғи ром ношударо бол ва пар набаст

آن مرغ رام ناشده را بال و پر نبست

Дорад ба даври лаъли ту бар сари сабуӣ май

دارد به دور لعل تو بر سر سبوی می

Сӯфӣ ки ҷузи ъамомаи тақво ба сар набаст

صوفی که جز عمامه تقوی به سر نبست

Лаълат чу дид ашки ман аз ханда бас накард

لعلت چو دید اشک من از خنده بس نکرد

Бар соилони Карим дар лутф дар набаст

بر سایلان کریم در لطف در نبست

Ҷуз бо ғамат нарафт зи тани ҷони бедилон

جز با غمت نرفت ز تن جان بیدلان

Бе зоди роҳи қофилаи бор сафар набаст

بی زاد راه قافله بار سفر نبست

Ҷомӣ ки баста буд камар дар тариқи зуҳд

جامی که بسته بود کمر در طریق زهد

То шуд асири ишқи ту дигар камар набаст

تا شد اسیر عشق تو دیگر کمر نبست