Ту дар пардаи ниҳон эй каъбаи ҷон

تو در پرده نهان ای کعبه جان

зи шавқати олимии рӯ дар биёбон

ز شوقت عالمی رو در بیابان

Ту ганҷӣ ва дарин маъмура ҳар дам

تو گنجی و درین معموره هر دم

Ба ҷусту ҷӯии ту сад хонаи вайрон

به جست و جوی تو صد خانه ویران

На ғунчаи сети ин ки аз шарми ҷамолат

نه غنچه ست این که از شرم جمالت

Кашида рӯй худ гул дар гиребон

کشیده روی خود گل در گریبان

Раседӣ бар серум дар покашони зулф

رسیدی بر سرم در پاکشان زلف

Ба роҳати умр ман омад ба поён

به راهت عمر من آمد به پایان

зи гулзори муродами бушковади гул

ز گلزار مرادم بشکفد گل

Чу гардад ғунчаи танги ту хандон

چو گردد غنچه تنگ تو خندان

Шӯии дармон ҳар дардӣ ки гӯйанд

شوی درمان هر دردی که گویند

Чу ман гуфтан наме ёрам чаҳ дармон

چو من گفتن نمی یارم چه درمان

Кашидӣ дасти боз аз қатли ҷомӣ

کشیدی دست باز از قتل جامی

Азин некӣ чаро гаштии пушаймон

ازین نیکی چرا گشتی پشیمان