Чашми ту ки рехти хӯни сад хастаи ҷигар

چشم تو که ریخت خون صد خسته جگر

Дар мотамашони кабӯди пӯшеди магар

در ماتمشان کبود پوشید مگر

Неи неи ғалатам ки дар гулистони рахт

نی نی غلطم که در گلستان رخت

Як ҷой дамид наргису нилӯфар

یک جای دمید نرگس و نیلوفر