Ъушрати хусраву ширини саҳарам ёд ояд

عشرت خسرو و شیرین سحرم یاد آید

Кӯҳи ғам бар дилам аз меҳнат Фарҳод омад

کوه غم بر دلم از محنت فرهاد آمد

Бонг занҷир ниҳоданд лақаб бе хабарон

بانگ زنجیر نهادند لقب بی خبران

Оҳан аз нолаи маҷнӯн чу ба фарёд омад

آهن از ناله مجنون چو به فریاد آمد

Гар на шамшоди гули андоми ман аз боғи гузашт

گر نه شمشاد گل اندام من از باغ گذشت

Чун сабои ҳамдами буии гул ва шамшод омад

چون صبا همدم بوی گل و شمشاد آمد

Одамизода батон офати аҳли назаранд

آدمیزاده بتان آفت اهل نظرند

Офати ҷони ман он шӯх призод омад

آفت جان من آن شوخ پریزاد آمد

Чун зираи гашти мушаббаки сипари синаи маро

چون زره گشت مشبک سپر سینه مرا

Бар дилами бас ки азуи новак бедод омад

بر دلم بس که ازو ناوک بیداد آمد

Ҳӯшёрони ҷаҳони бандаи ҳирсу амлнд

هوشیاران جهان بنده حرص و املند

эй хуши он масти казин бандагӣ озод омад

ای خوش آن مست کزین بندگی آزاد آمد

Нуктаи ишқ ба ҳанҷор ки гуяд дар шеър

نکته عشق به هنجار که گوید در شعر

Ғайри ҷомӣ ки дарин ҳар ду фан устод омад

غیر جامی که درین هر دو فن استاد آمد