Сифлае май хости узри орифӣ каз омадан

سفله ای می خواست عذر عارفی کز آمدن

Сӯии ту монеъи марои ишғоли гӯногӯн буд

سوی تو مانع مرا اشغال گوناگون بود

Гуфт хомаш кун ки гар сӯем наёяд чун туе

گفت خامش کن که گر سویم نیاید چون تویی

Миннат ноомадан аз омадани афзӯн буд

منت ناآمدن از آمدن افزون بود