Хоҷа ки надидаи чашми каси хониш ро

خواجه که ندیده چشم کس خوانش را

Нашикаста ба дандони тамаъи Нонаш ро

نشکسته به دندان طمع نانش را

Дарюзагарӣ хости зи ваии муштии орад

دریوزه گری خواست ز وی مشتی آرد

Кард орад ба захми мушти дандонаш ро

کرد آرد به زخم مشت دندانش را