Рафиқон хок наҷадаст ин нигаҳ доред маҳмил ҳо

رفیقان خاک نجد است این نگه دارید محمل‌ها

Ки оради ишқи ёрони гиря бар осори манзил ҳо

که آرد عشق یاران گریه بر آثار منزل‌ها

Ба ҳар манзил батон дили гусал будӣ наме донам

به هر منزل بتان دل‌گسل بودی نمی‌دانم

Азин фархундаи манзилҳо чаро бастанди маҳмил ҳо

ازین فرخنده منزل‌ها چرا بستند محمل‌ها

зи ашк ошиқон бӯда сети пургули роҳашон инак

ز اشک عاشقان بوده‌ست پرگل راهشان اینک

Нишони дасту пои ноқаҳоашон монда дар гул ҳо

نشان دست و پای ناقه‌هاشان مانده در گل‌ها

Ба ҳарҷое ки бинмоед нишоне аз кафи пое

به هرجایی که بنماید نشانی از کف پایی

Фрўризнди ашк аз дидаҳо хуноба аз дил ҳо

فروریزند اشک از دیده‌ها خونابه از دل‌ها

Чарад гӯру гавазни имрӯз ҳарҷо соз кардандӣ

چرد گور و گوزن امروز هرجا ساز کردندی

Миёни сабзау гули оҳӯони шӯхи маҳфил ҳо

میان سبزه و گل آهوان شوخ محفل‌ها

Хуши он каз гиря будӣ гирди ман дарё ва бар ҳолам

خوش آن کز گریه بودی گرد من دریا و بر حالم

Задандӣ қаҳқаҳаи он нозанини Кебекони зи соҳил ҳо

زدندی قهقهه آن نازنین‌کبکان ز ساحل‌ها

Чаро шуд кўФу каркаси Кебеку тиҳуро халаф ёрб

چرا شد کوف و کرکس کبک و تیهو را خلف یارب

зи тсриФ қазо дорам басии зингўнаҳи мушкил ҳо

ز تصریف قضا دارم بسی زینگونه مشکل‌ها

Навис азмн ба эшон номае аз сидқи дили ҷомӣ

نویس ازمن به ایشان نامه‌ای از صدق دل جامی

Взмнҳои сФоءи алўди Фохтмҳоу арслҳо

وضمنها صفاء الود فاختمها و ارسلها