Он ма ки ба дили ҳарф вафо карда дуруст

آن مه که به دل حرف وفا کرده درست

Дай буд ба ҳаммоми пас аз субҳи нахуст

دی بود به حمام پس از صبح نخست

Обӣ ба серуми рехти зи сарчашмаи лутф

آبی به سرم ریخت ز سرچشمه لطف

Вази лавҳи дилами нақш батон пок бишуст

وز لوح دلم نقش بتان پاک بشست