Ҷавобаш дод к-эии шоҳи ҷавони бахт

جوابش داد کای شاه جوان بخت

Ки бодат то абади ҳам тоҷ ва ҳам тахт

که بادت تا ابد هم تاج و هم تخت

Ғараз аз бӯдан мо нест ҷузи он

غرض از بودن ما نیست جز آن

Ки аз мо зоҳир омад ганҷи пинҳон

که از ما ظاهر آمد گنج پنهان

Агар ойӣна набӯд , чашми маҳбӯб

اگر آیینه نبود، چشم محبوب

Куҷо бинад рухи худро чунин хуб

کجا بیند رخ خود را چنین خوب

Тааюнгар яке вари сад ҳазор аст

تعین گر یکی ور صد هزار است

Ҳамаи ойӣнаи рухсор ёр аст

همه آیینه رخسار یار است

Чу худро ҳам ба худ он ёр бишнохт

چو خود را هم به خود آن یار بشناخت

зи худ аз баҳри худ ойӣнаҳо сохт

ز خود از بهر خود آیینه ها ساخت

Ки то ҳар гуҳи зи худ бо худ нишинад

که تا هر گه ز خود با خود نشیند

Ба ҳар ойӣна рӯй хеш бинад

به هر آیینه روی خویش بیند

Магӯ кинро накӯ , ваон чиз бад дид

مگو کین را نکو، وان چیز بد دید

Ки дар ҳар оинаи рухсор худ дид

که در هر آینه رخسار خود دید

Агар бад гарчи некӯ май намояд

اگر بد گرچه نیکو می‌نماید

Ба қадари оинаи рӯ май намояд

به قدر آینه رو می نماید

Дигар зомд шудани мақсӯд он аст

دگر زآمد شدن مقصود آن است

Ки худро боз донад то чаҳ сон аст

که خود را باز داند تا چه سان است

Бидон огаҳи з буд хеш гардад

بدان آگه ز بود خویش گردد

Шносои вуҷӯд хеш гардад

شناسای وجود خویش گردد

Бидонад кӯаст дар кунин мақсӯд

بداند کوست در کونین مقصود

Шавад огаҳ ки ҷуз ӯ нест мавҷӯд

شود آگه که جز او نیست موجود

Агар кам бинад вагар беш бинад

اگر کم بیند و گر بیش بیند

Ба ҳар ойӣна рӯй хеш бинад

به هر آیینه روی خویش بیند