То ки ту бар хештан савор набошӣ

تا که تو بر خویشتن سوار نباشی

Ғозии майдон корзор набошӣ

غازی میدان کارزار نباشی

Аз ту тавон дошт чашми меҳру мурувват

از تو توان داشت چشم مهر و مروت

Гар ту зи абноӣ рӯзгор набошӣ

گر تو ز ابنای روزگار نباشی

Кӣ расадат зи офтоби ишқи насибӣ

کی رسدت ز آفتاب عشق نصیبی

То чу маи як шабаҳ назор набошӣ

تا چو مه یک شبه نزار نباشی

Бар ту ғами рӯзгори дасти наёбад

بر تو غم روزگار دست نیابد

То ки ту побанд эътибор набошӣ

تا که تو پابند اعتبار نباشی

Чарбӣ ва нармӣ гузин ! мабош гронҷон ! ‏

چربی و نرمی گزین! مباش گرانجان!‏

То ба дили рӯзгор бор набошӣ

تا به دل روزگار بار نباشی

То ту ба дарё наме диҳии дили худ ро

تا تو به دریا نمی دهی دل خود را

Ҳаргиз аз ин варта барканор набошӣ

هرگز از این ورطه برکنار نباشی

Хоки сари кӯии ёри шӯ ки чу ҷӯё

خاک سر کوی یار شو که چو جویا

Серумаи бениши шӯй ғубор набошӣ

سرمهٔ بینش شوی غبار نباشی