Тарсам ки харошади тани нозуки баданам ро

ترسم که خراشد تن نازک بدنم را

Аз накҳати гул ҷома макун сими танам ро

از نکهت گل جامه مکن سیم تنم را

Чун мавҷ ки барҳам хӯрд аз ваии кафи дарё

چون موج که برهم خورد از وی کف دریا

Дар хоки дарди дили зи тпидни кафанам ро

در خاک درد دل ز طپیدن کفنم را