То буд савдои зулфаш дар сар шӯрида ам

تا بود سودای زلفش در سر شوریده‌ام

Донаи занҷир май резади сиришк аз дида ам

دانهٔ زنجیر می‌ریزد سرشک از دیده‌ام

Аз танами пайкон ӯ занҷир меояд бурун

از تنم پیکان او زنجیر می‌آید برون

Дар шаби ҳиҷрон ӯ аз бас ба худ печида ам

در شب هجران او از بس به خود پیچیده‌ام

Чашм бенаӣаст ҳар доғии дили ошуфта ро

چشم بینایی است هر داغی دل آشفته را

Бас ки аз ҷӯши ҳаё зон рӯи нигаҳ дуздида ам

بس که از جوش حیا زان رو نگه دزدیده‌ام

Нест ҷузи яхи блмз аз ҳайрати ҳадисӣ бар лабам

نیست جز یخ بلمز از حیرت حدیثی بر لبم

То забони тарки чашми ёрро фаҳмида ам

تا زبان ترک چشم یار را فهمیده‌ام

Хоки ман ҷӯёи пас аз мурдани ғубор хотир аст

خاک من جویا پس از مردن غبار خاطر است

Бас ки аз авзоъи абнои замон ранҷида ам

بس که از اوضاع ابنای زمان رنجیده‌ام