Афзуди ишқи қадари дили дарднок ро
افزود عشق قدر دل دردناک را
Эксир дард карда зари ин мушти хок ро
اکسیر درد کرده زر این مشت خاک را
Аз офтоби рӯзи ҷазои файзи бихўдӣ
از آفتاب روز جزا فیض بیخودی
Осӯда кард соя нишинон ток ро
آسوده کرد سایه نشینان تاک را
Меҳмон навоз бош ва барои худо макун
مهمان نواز باش و برای خدا مکن
Олӯдаи ҳазор гунаҳи ҷони пок ро
آلودهٔ هزار گنه جان پاک را
Ишқаши чунон наҳуфта бимонад ки дасти шавқ
عشقش چنان نهفته بماند که دست شوق
Дар ҷайби сабри рехтаи гулҳои чок ро
در جیب صبر ریخته گلهای چاک را