Хаёли соғари чашм ту карда мадҳушам

خیال ساغر چشم تو کرده مدهوشم

Нигоҳи ноз ба дӯши барда аз ҳушам

نگاه ناز به دوش برده از هوشم

Асири ишқи туами лаб ба нолаи нгшоим

اسیر عشق توام لب به ناله نگشایم

Чу ғунча дар бағалам оташасту хомӯшам

چو غنچه در بغلم آتش است و خاموشم

Ба рӯй кори худ аз гиря май даҳуми обӣ

به روی کار خود از گریه می دهم آبی

Баҳори анбарам аз ашки хеш дар ҷӯшам

بهار عنبرم از اشک خویش در جوشم

Ҳаргиз нашуд ба соғар май ошнои лабам

هرگز نشد به ساغر می آشنا لبم

Чун ҷоми гули зи хӯни дили худ лболм

چون جام گل ز خون دل خود لبالم

Бе ихтиёри ҳамчуи лаб захм ме шавад

بی اختیار همچو لب زخم می شود

Дар васфи теғи абрӯят аз ҳам ҷудои лабам

در وصف تیغ ابرویت از هم جدا لبم

Дар коми хоҳиши лаби лаъли ту ҷо гирифт

در کام خواهش لب لعل تو جا گرفت

Аз соъатӣ ки шуд ба лбни ошнои лабам

از ساعتی که شد به لبن آشنا لبم