Гар чунин дар заъф доим бугзарад аҳволи ман

گر چنین در ضعف دایم بگذرد احوال من

Мӯи براردи дидаи ойӣна аз тимсоли ман

مو برآرد دیدهٔ آیینه از تمثال من

Бо кудурат бскаҳ бигузашт аз ғамати аҳволи ман

با کدورت بسکه بگذشت از غمت احوال من

Дар гузаштани соя дар пай дошт моҳу соли ман

در گذشتن سایه در پی داشت ماه و سال من

Гарда тасвир бархезад ғубор аз турбатам

گردهٔ تصویر برخیزد غبار از تربتم

Шуд ниҳон дар пардаҳои дили зи баси омоли ман

شد نهان در پرده های دل ز بس آمال من

Нури шамъи ҷони маро дар парда ҳастӣ азуаст

نور شمع جان مرا در پرده هستی ازوست

намешавад фонӯси базми ойӣнаро тимсоли ман

می شود فانوس بزم آیینه را تمثال من

Бскаҳи аҳволами ниҳон дар гирд кулуфт гашта аст

بسکه احوالم نهان در گرد کلفت گشته است

Чун варақи гардони заминро гргшоиии фоли ман

چون ورق گردان زمین را گرگشایی فال من

Мавҷи сон ҷӯё хӯрд ҷавҳари баҳами ойӣна ро

موج سان جویا خورد جوهر بهم آیینه را

Дида бигушоед агар бар сӯрати аҳволи ман

دیده بگشاید اگر بر صورت احوال من