Гӯйанд хоҷаро чу расад қошуқӣ ба лаб

گویند خواجه را چو رسد قاشقی به لب

То чанд соъаташи макад аз ҳирс бе шумор

تا چند ساعتش مکد از حرص بی شمار

ё чун надидаи қошуқ ӯ рӯй гӯшт ро

یا چون ندیده قاشق او روی گوشت را

Часбади зи шавқи гӯшт ба лаби ҳамчуи кФчаҳи мор

چسبد ز شوق گوشت به لب همچو کفچه مار