Малики он подшоҳи малики маънӣ

ملک آن پادشاه ملک معنی

Ки номаши сиккаи нақди сухан буд

که نامش سکه نقد سخن بود

Чунон офоқи гир аз аҳли маънӣ

چنان آفاق گیر از اهل معنی

Ки ҳади маликаш аз Қум то дкн буд

که حد ملکش از قم تا دکن بود

Задӣ аз сӯзи дил дар хонаи оташ

زدی از سوز دل در خانه آتش

Дуоту калак ӯ шамъу лаган буд

دوات و کلک او شمع و لگن بود

Басӯратгар бклкш орамидӣ

بصورت گر بکلکش آرمیدی

Бмънии сокини байти алҳзн буд

بمعنی ساکن بیت الحزن بود

Баҳри ҷои бикри маънӣ ҷилва кардӣ

بهر جا بکر معنی جلوه کردی

Бова наздиктар аз перҳан буд

باو نزدیکتر از پیرهن بود

Сӯии гулзор ҷинат рафт охир

سوی گلزار جنت رفت آخر

Ки дилгир аз ҳавои ин чаман буд

که دلگیر از هوای این چمن بود

Қалам чун не агар нолад аҷаб нест

قلم چون نی اگر نالد عجب نیست

На ӯро дар бенон ӯ ватан буд

نه او را در بنان او وطن بود

Касе конгшт бар ҳарфаш наҳодӣ

کسی کانگشت بر حرفش نهادی

Зғми ангушти ҳасрат дар даҳан буд

زغم انگشت حسرت در دهن بود

Биҷустам соли таърихаши зи айём

بجستم سال تاریخش ز ایام

Бигуфто ( ӯ сари аҳли сухан буд )

بگفتا (او سر اهل سخن بود)