Аидлгар рафъи эҳтиёҷат ҳавас аст

ایدل گر رفع احتیاجت هوس است

Бар хеш бигир танг то даст рас аст

بر خویش بگیر تنگ تا دست رس است

Ҳоҷиби камтар чу дстгаҳ нест фарох

حاجب کمتر چو دستگه نیست فراخ

Хоридни гӯшро як ангушт бас аст

خاریدن گوش را یک انگشت بس است