Омадаст аз ғами ишқи ту марои он бар сар

آمدست از غم عشق تو مرا آن بر سر

Ки касеро нагузаштаст аз он сон бар сар

که کسی را نگذشتست از آن سان بر سر

Бар сари шамъ чаҳ ояд ҳаме аз оташу об ?

بر سر شمع چه آید همی از آتش و آب؟

Омад аз чашму дилами дӯши ду чандон бар сар

آمد از چشم و دلم دوش دو چندان بر سر

Дар сар омад чу қалами бахти нигунами зи хатат

در سر آمد چو قلم بخت نگونم ز خطت

То фалаки худ чаҳ нбштсти маро зон бар сар

تا فلک خود چه نبشتست مرا زان بر سر

Ганҷро бар ир агар расм буд аждарҳо

گنج را بر یر اگر رسم بود اژدرها

Ганҷи ҳасанӣу турои зулф чу събон бар сар

گنج حسنیّ و ترا زلف چو ثعبان بر سر

Чоҳи ҷӯии зи сари зулфи кажат рост кунам

چاه جویی ز سر زلف کژت راست کنم

Магари Ирами дил аз он чоҳи зи нхдон бар сар

مگر ارم دل از آن چاه ز نخدان بر سر

Пой бифишорам дар ишқат ва нанамоям пушт

پای بفشارم در عشقت و ننمایم پشت

Шамъи вор ар будам оташи сӯзон бар сар

شمع وار ار بودم آتش سوزان بر سر

Гоҳ бар пои ту чун гӯии нуҳуми сар бар хок

گاه بر پای تو چون گوی نهم سر بر خاک

Гуҳи зи дасти ту нуҳуми хок чу чавгон бар сар

گه ز دست تو نهم خاک چو چوگان بر سر

Бандаи фармонам , ҳар ҳукм ки хоҳӣ ме кун

بندۀ فرمانم، هر حکم که خواهی می کن

Ҳукм ту ҳаст равон бар дилу фармон бар сар

حکم تو هست روان بر دل و فرمان بر سر

Оқибати ҳамчуи ман аз даст ту ояд дар пой

عاقبت همچو من از دست تو آید در پای

Вари нишонеи басии он зулфи парешон бар сар

ور نشانی بسی آن زلف پریشان بر سر

Қӣматии дарии кин дар сиришк ман шуд

قیمتی درّی کین درّ سرشک من شد

Комд аз зари ду рухсори ман осон бар сар

کآمد از زرّ دو رخسار من آسان بر سر

Наргис оварад даҳон аз зрўи дандон аз сим

نرگس آورد دهان از زرو دندان از سیم

Яъне аз баҳр ту дорам зару дандон бар сар

یعنی از بهر تو دارم زر و دندان بر سر

Гар бзр даст диҳад васли лаби ширинат

گر بزر دست دهد وصل لب شیرینت

Зар чу шамъ аз бен дандони даҳуму ҷон бар сар

زر چو شمع از بن دندان دهم و جان بر سر

Мӯри хат бар шукрати сокин ва пас ман чу магас

مور خط بر شکرت ساکن و پس من چو مگس

Мизнм дар ҳавасаши дасти зи афғон бар сар

میزنم در هوسش دست ز افغان بر سر

Дилрабоён ҷаҳонанд руху чашму лабат

دلربایان جهانند رخ و چشم و لبت

Ва омад он зулфи парешонат аз эшон бар сар

و آمد آن زلف پریشانت از ایشان بر سر

Тоби хуршеди ҷамол ту бисӯзад дилу ҷон

تاب خورشید جمال تو بسوزد دل و جان

Сояи садри ҷаҳон гар набӯдашон бар сар

سایۀ صدر جهان گر نبودشان بر سر

Рукни дайни соиди масъӯд ки сӯй дар ӯ

رکن دین صاعد مسعود که سوی در او

Меравад чун қалами ин бар шудаи айвон бар сар

میرود چون قلم این بر شده ایوان بر سر

Соиди дасти шариъат ки бпоисти мудом

ساعد دست شریعت که بپایست مدام

Тарки баҳромаш чун ҳиндӯи кайвон бар сар

ترک بهرامش چون هندو کیوان بر سر

Ҳар ки чун нуқта на дар доира хизмат ӯст

هر که چون نقطه نه در دایرۀ خدمت اوست

Зуд бояд ки кашандаши хати бутлон бар сар

زود باید که کشندش خط بطلان بر سر

Домани чархи пар аз зар шуд ва чунин зебад

دامن چرخ پر از زر شد و چونین زیبد

Ҳар киро бошад он даст дар аФшонбри сар

هر که را باشد آن دست در افشانبر سر

Сари бурӣдаи қаламаши зинда тар ояд зеро

سر بریده قلمش زنده تر آید زیرا

Ки чу шамъаст варои чашмаи ҳайвон бар сар

که چو شمعست ورا چشمۀ حیوان بر سر

Мисли ӯ нест дар офоқ ба овози баланд

مثل او نیست در آفاق به آواز بلند

намекунам фоши ман ин маънӣу бурҳон бар сар

می کنم فاش من این معنی و برهان بر سر

эй зи маънӣ шудаи ҷои ту чу маънӣ дар дил

ای ز معنی شده جای تو چو معنی در دل

Ваии зи ақли омада чун ақли зи анон бар сар

وی ز عقل آمده چون عقل ز انان بر سر

Обрӯии фалаки ин бас ки зи қурси хуру моҳ

آبروی فلک این بس که ز قرص خور و ماه

Басӯи хон ту чун суфра кашад нон бар сар

بسوی خوان تو چون سفره کشد نان بر سر

Олам аз сояи ҷоҳ ту бидон поя расед

عالم از سایۀ جاه تو بدان پایه رسید

Ки ҳаме ларзадаш ин чашмаи рахшон бар сар

که همی لرزدش این چشمۀ رخشان بر سر

Брнхизди зи сари зари адуят чун оташ

برنخیزد ز سر زر عدویت چون آتش

Тоаш накашанд бсди ҳилау дастон бар сар

تاش نکشند بصد حیله و دستان بر سر

Кафи баҳри орад бар сари хасу хошок ва турост

کف بحر آرد بر سر خس و خاشاک و تراست

Баҳри кафӣ ки варои лؤлؤу марҷон бар сар

بحر کفّی که ورا لؤلؤ و مرجان بر سر

Хотири тези ту кони сахт камоне аҷабаст

خاطر تیز تو کان سخت کمانی عجبست

Омад аз тир фалакаст чу пайкон бар сар

آمد از تیر فلک است چو پیکان بر سر

Хонаи хасми ту чун шамъи мшмъи зебад

خانۀ خصم تو چون شمع مشمّع زیبد

То каш аз дидаи ҳамеи резади борон бар сар

تا کش از دیده همی ریزد باران بر سر

Ҳамчу таърих бимонад адуат дар поён

همچو تاریخ بماند عدوت در پایان

Ҳар куҷо коед номи ту чу унвон бар сар

هر کجا کاید نام تو چو عنوان بر سر

Гавҳар аз ҷӯади ту бо хок баробар шуд ва кард

گوهر از جود تو با خاک برابر شد و کرد

Ҳамчуи ганҷ аз кафи ту хоки ҳамаи кон бар сар

همچو گنج از کف تو خاک همه کان بر سر

Гар на дар хизмати садри ту бадӣ наниҳодӣ

گر نه در خدمت صدر تو بدی ننهادی

Пой чун доираи ин гунбади гардон бар сар

پای چون دایره این گنبد گردان بر سر

Бар сар омад зи тиҳии дастии хасмат чаҳ аҷаб

بر سر آمد ز تهی دستی خصمت چه عجب

Зонка чун гашти тиҳӣ , ояд пангон бар сар

زانکه چون گشت تهی، آید پنگان بر سر

Гар нишинад бмсли хасми ту бар заррини тахт

گر نشیند بمثل خصم تو بر زرّین تخت

Аз ту чун сикка хӯрд захми фаровон бар сар

از تو چون سکّه خورد زخم فراوان بر سر

Теғи қаҳри ту чу қؤораҳи зи тан бар дорад

تیغ قهر تو چو قؤاره ز تن بر دارد

Сар бадхоҳ гароед зи гиребон б сар

سر بدخواه گراید ز گریبان ب سر

Пояи мансаби ту лоиқ душман набӯд

پایۀ منصب تو لایق دشمن نبود

Ҳеҷ девӣ наниҳад тоҷи сулаймон бар сар

هیچ دیوی ننهد تاج سلیمان بر سر

Ту кушодаи дилӣ осеб бидон кӣ расадат ?

تو گشاده دلی آسیب بدان کی رسدت؟

Захм ҳаргиз нахурд пуштаи хандон бар сар

زخم هرگز نخورد پشتۀ خندان بر سر

Чашми захмӣ агар афтод чаҳ шуд , вақт задан

چشم زخمی اگر افتاد چه شد، وقت زدن

Бткро низ расад захм чу санадони барсар

بتک را نیز رسد زخم چو سندان برسر

Аз паии пӯзиши ин ҷурми фалаки гирд дарат

از پی پوزش این جرم فلک گرد درت

Ҳамчуи паргор ҳаме гардад ҳайрони барсар

همچو پرگار همی گردد حیران برسر

Малик бе робитаи рои ту доне чунаст

ملک بی رابطۀ رای تو دانی چونست

Чун Асо каш набӯд Мӯсои умрон бар сар

چون عصا کش نبود موسی عمران بر سر

Бар сари шамъи бақояти гузар бод мабод

بر سر شمع بقایت گذر باد مباد

Молро худ гузарад бешӣу нуқсон бар сар

مال را خود گذرد بیشی و نقصان بر سر

Зонк борӣк чу мўисти маъонии раҳе

زانک باریک چو مویست معانیّ رهی

Омад аз шеъри ҳамаи аҳли хуросон бар сар

آمد از شعر همه اهل خراسان بر سر

Чун гули тозаи хтоҳош бар ангушти мгир

چون گل تازه خطاهاش بر انگشت مگیر

Миҷмари осоаши фурӯи густари домон бар сар

مجمر آساش فرو گستر دامان بر سر