Зиҳии сипеҳри паноҳӣ ки фазлу дониш ро

زهی سپهر پناهی که فضل و دانش را

Намонад ҷуз дар ту дар ҷаҳони паноҳ дигар

نماند جز در تو در جهان پناه دگر

зи хоки кафши ту онкас ки тоҷ сар созад

ز خاک کفش تو آنکس که تاج سر سازد

Замони замони зи шараф бар наад кулоҳ дигар

زمان زمان ز شرف بر نهد کلاه دگر

зи Зангбори адам то кунун буруни номад

ز زنگبار عدم تا کنون برون نامد

Бники бахтӣ чун маснадати сиёҳ дигар

بنیک بختی چون مسندت سیاه دگر

Тавозуъӣ кун ва дар кори ман назари фармой

تواضعی کن و در کار من نظر فرمای

Ки аз ту мунсиф тар нест подшоҳ дигар

که از تو منصف تر نیست پادشاه دگر

Бники маҳзарӣ аз муштарӣ фузун оем

بنیک محضری از مشتری فزون آیم

Чу ҳасани занни ту ар бошудам гувоҳ дигар

چو حسن ظنّ تو ار باشدم گواه دگر

Бихираи бдмшў аз қавли ҳосидон бо ман

بخیره بدمشو از قول حاسدان با من

Ки нест ба змнти ҳеҷ никхўоаҳ дигар

که نیست به زمنت هیچ نیکخواه دگر

Агар анояти ту бо ман ин чунин бошад

اگر عنایت تو با من این چنین باشد

Бирафта бошам азин шаҳр то ду моҳ дигар

برفته باشم ازین شهر تا دو ماه دگر

Либоси ҳурмату ҷоҳами чунон халқ гаштаст

لباس حرمت و جاهم چنان خلق گشتست

Ки ттрит натавон кард ҳеҷ роҳ дигар

که تطریت نتوان کرد هیچ راه دگر

Чунон шудаст парокандаи ин дили хунин

چنان شدست پراکنده این دل خونین

Ки ҳар ду қатра азу меравад бароа дигар

که هر دو قطره ازو می رود براه دگر

зи бими душман ҳар гуҳ ки рой нола кунам

ز بیم دشمن هر گه که رای ناله کنم

Бсинаҳ дар шиканами оҳро ба оҳ дигар

بسینه در شکنم آه را به آه دگر

Ҷӯии з хирман ҳастӣ ман бкФ ноед

جوی ز خرمن هستی من بکف ناید

Агар бакоҳӣ аз лутфи ним коҳ дигар

اگر بکاهی از لطف نیم کاه دگر

Агар чаҳ ҳоле аз ман фароғатии дорӣ

اگر چه حالی از من فراغتی داری

Раво буд ки бакори оимт бгоҳ дигар

روا بود که بکار آیمت بگاه دگر

На ҳар ки меҳри гиёҳӣ ббоғ бинишонад

نه هر که مهر گیاهی بباغ بنشاند

з бех барканд онҷои ҳамаи гиёҳ дигар

ز بیخ برکند آنجا همه گیاه دگر

зи ту таваққуъи он доштам ки бФзоид

ز تو توقّع آن داشتم که بفزاید

Марои зи ҷӯади нав ҳар рӯзи молу ҷоҳ дигар

مرا ز جود نو هر روز مال و جاه دگر

Ту офтобӣ ва ман об , баркаш аз хокам

تو آفتابی و من آب ، برکش از خاکم

Чу соя дар мФкн ҳар дамами бчоаҳ дигар

چو سایه در مفکن هر دمم بچاه دگر

Барои кӯрии чархи кабӯдро магузор

برای کوری چرخ کبود را مگذار

Казин сетонаи рӯми ман баҷо ӣгоҳ дигар

کزین ستانه روم من بجا یگاه دگر

Магари уқубат як рангӣаст молаши ман

مگر عقوبت یک رنگیست مالش من

Вагарна нест маро беш аз йени гуноҳ дигар

وگرنه نیست مرا بیش از ین گناه دگر

Яқини шиносӣ ки дар ҳақи ман ҳар ончӣ кунӣ

یقین شناسی که در حقّ من هر آنچه کنی

Ҳама фасона шавад то бдиргоаҳ дигар

همه فسانه شود تا بدیرگاه دگر