Зиҳӣ ба зрўаҳи кайвони расидаи айвонат

زهی به ذروة کیوان رسیده ایوانت

Шикваи ҳафт сипеҳр аз чаҳор арқонат

شکوه هفت سپهر از چهار ارکانت

Фурӯғи олами алавии зи акси деворат

فروغ عالم علوی ز عکس دیوارت

Ғизои аҳли биҳишт аз баҳори бустонат

غذای اهل بهشت از بهار بستانت

Бурузи бортў аз тангнои заҳмати халқ

بروز بارتو از تنگنای زحمت خلق

Фрохноӣ ҷаҳон нест мрдмидонт

فراخنای جهان نیست مردمیدانت

Ба чашми ақл даво бирав бикдигри пайваст

به چشم عقل دوا برو بیکدیگر پیوست

Чу ҷуфти тоқи фалаки гашти хами айвонат

چو جفت طاق فلک گشت خمّ ایوانت

Ба тулӯъу рағбати худ боз мекунад хуршед

به طلوع و رغبت خود باز می کند خورشید

Ҳазор найзаи заррини бчўби дарбонат

هزار نیزۀ زریّن بچوب دربانت

зи лутфи хоҷа агар ним рухсатӣ ёбад

ز لطف خواجه اگر نیم رخصتی یابد

Ба боғбонӣед зи хулди ризвонат

به باغبانی اید ز خلد رضوانت

Вазири машриқу мағриби паноҳи аҳли ҳунар

وزیر مشرق و مغرب پناه اهل هنر

Муҳамад , эй ки карами оитист дар шанат

محمّد، ای که کرم آیتیست در شانت

Дар ту қиблаи омоли гашт аз ҳама рӯй

در تو قبلۀ آمال گشت از همه روی

зи бас ки гирди ҷаҳони гашти сяти эҳсонат

ز بس که گرد جهان گشت صیت احسانت

Чу ҳимматати зи фалак бар гузашт дар гоҳат

چو همّتت ز فلک بر گذشت در گاهت

Чу бахшишат ба ҳама кас расед фармонат

چو بخششت به همه کس رسید فرمانت

Турои бсФаҳи айвон чаҳ ифтихор буд

ترا بصفّۀ ایوان چه افتخار بود

Ки сохтаст хиради ҷой дар дилу ҷонат

که ساختست خرد جای در دل و جانت

Даҳони ҳирс ба дандон орзӯ нишкаст

دهان حرص به دندان آرزو نشکست

Бкоми хеши лабии нони магар ки бар хонат

بکام خویش لبی نان مگر که بر خوانت

Аз остини ту дарёу абр србр зад

از آستین تو دریا و ابر سربر زد

Агар чаҳ матлаъ хуршед шуд гиребонат

اگر چه مطلع خورشید شد گریبانت

Бзргўорои байтии се чор ҳам бишинав

بزرگوارا بیتی سه چار هم بشنو

зи ҳолам , арча набошад фароғати онат

ز حالم، ارچه نباشد فراغت آنت

Бидиҳ нўолаҳи расмӣ з хон тарбиятам

بده نوالۀ رسمی ز خوان تربیتم

Ки кам расад чу ман аз аҳли фазли меҳмонат

که کم رسد چو من از اهل فضل مهمانت

Ба ршҳи қатраи здрё чаро шавам хурсанд ?

به رشح قطره زدریا چرا شوم خرسند؟

Ҷаҳони ғарқ шуда дар неъмати фаровонат

جهان غرق شده در نعمت فراوانت

Назар чаро накунад сӯии ҳоли ман карамат

نظر چرا نکند سوی حال من کرمت

Чу ҳаст баҳри иморати назари бўиронт ?

چو هست بهر عمارت نظر بویرانت؟

з чун ту хоҷа буд астмоҳт чу манӣ

ز چون تو خواجه بود استماحت چو منی

Ки зару хоки намояд ба чашми яксонат

که زرّ و خاک نماید به چشم یکسانت

Чунон ки роъии фазлу мроъии Карамӣ

چنان که راعی فضل و مراعی کرمی

Худои боди баҳри ду ҷаҳони нигаҳбонат

خدای باد بهر دو جهان نگهبانت