Дар ҳасан надорад гули сад пари поят

در حسن ندارد گل صد پر پایت

Зон мефитад аз дасти ту ҳам дар поят

زان می فتد از دست تو هم در پایت

Ва он ғунча ки лаб фароҳам оварад чунон

و آن غنچه که لب فراهم آورد چنان

Зонаст ки то бӯса диҳад бар поят

زانست که تا بوسه دهد بر پایت