Шуд роҳати он рӯй длорои фарох

شد راحت آن روی دلارای فراخ

То гашти даҳони он шукри хои фарох

تا گشت دهان آن شکر خای فراخ

Вена низ ҳам аз ғоят лутфаст ки хост

وین نیز هم از غایت لطفست که خواست

То бар дили мо танг кунад ҷои фарох

تا بر دل ما تنگ کند جای فراخ