Пайвастаи дилами майли басӯи ту кунад

پیوسته دلم میل بسوی تو کند

Неку бади худ ба орзӯӣ ту кунад

نیک و بد خود به آرزوی تو کند

Ва онҷо ки рахт бо гули раъно кӯ шуд

و آنجا که رخت با گل رعنا کو شد

Ранги рухи ман пуштӣ рӯй ту кунад

رنگ رخ من پشتی روی تو کند