Он дил ки бар атши ғамати сад раҳи сӯхт

آن دل که بر اتش غمت صد ره سوخت

Аз паҳлавии ман ҳамаи ғам ва дард андӯхт

از پهلوی من همه غم و درد اندوخت

Хӯни гашт ва ҳаме равад зи чашмами ҳамаи рӯз

خون گشت و همی رود ز چشمم همه روز

Ин шаб рӯй андари сари зулфати омухт

این شب روی اندر سر زلفت آموخت