Холӣаст сиёҳ бар рухи он ма вааш

خالیست سیاه بر رخ آن مه وش

Афтодаи хуш ва мроҳмӣ уфтад хуш

افتاده خوش و مراهمی افتد خوش

Чун меҳр ки аз машк наҳй бар бода

چون مهر که از مشک نهی بر باده

ё қатраи обӣ ки чакад бар оташ

یا قطرۀ آبی که چکد بر آتش