Хоки сари кӯии он бути мишкӣни хол

خاک سر کوی آن بت مشکین خال

намебӯседам дӯши боўмиди висол

می بوسیدم دوش باومید وصال

Пинҳони з рақиб омад ва дар гӯшам гуфт

پنهان ز رقیب آمد و در گوشم گفت

Май хури ғами моу хок дар лаб май мол

می خور غم ما و خاک در لب می مال