Гар бигушоем зи ғуссаи имшаби лаб ро

گر بگشایم ز غصّه امشب لب را

Бар чарх бисӯзам аз нафаси кавкаб ро

بر چرخ بسوزم از نفس کوکب را

эй субҳи биёи ту низ ҷонӣ ме кун

ای صبح بیا تو نیز جانی می کن

Бошад ки баҳам рӯз кунем ин шаб ро

باشد که بهم روز کنیم این شب را