Меояду чеҳра аз арақ тар карда

میآید و چهره از عرق تر کرده

Чу кони бкФту асби з ҷобир карда

چو کان بکفت و اسب ز جابر کرده

Вондри рухами зулфҳои гирд олудаш

واندر رخم زلفهای گرد آلودش

Шаҳрии дили хастаи хок бар сар карда

شهری دل خسته خاک بر سر کرده