эй гашта фарох аз даҳанати дилтангӣ

ای گشته فراخ از دهنت دلتنگی

Ваии рӯзи маро бо шаби ту як рангӣ

وی روز مرا با شب تو یک رنگی

Чун аби сарин ту чаро ларзонаст ?

چون آب سرین تو چرا لرزانست؟

Ман кӯҳ надидаам бад-ӣн бе сангӣ

من کوه ندیده‌ام بدین بی سنگی