Ду гӯш сахт куну биҳдаҳ сухан машну

دو گوش سخت کن و بیهده سخن مشنو

Мабош ранҷа ки эшон басанд гӯши сарой

مباش رنجه که ایشان بسند گوش سرای

Ба хорпушт нигаҳ кун ки аз дуруштии мӯӣ

به خارپشت نگه کن که از درشتی موی

Ба пӯст ӯ накунад тамаъи пӯстин пироӣ

به پوست او نکند طمع پوستین پیرای