Кӯи онкии нақд ӯ ба тарозуии ҳафт чарх

کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخ

Шаш донг буд рости баҳри каффае ки сахт

شش دانگ بود راست بهر کفه‌ای که سخت

Дар байъи гоҳи даҳр ба бодӣ бидод умр

در بیع گاه دهر به بادی بداد عمر

Дар қамараи замона ба хокии ббохти бахт

در قمرهٔ زمانه به خاکی بباخت بخت

Ҷавзо гирист хӯн ки Уторид бибаст нутқ

جوزا گریست خون که عطارد ببست نطق

Анқо бирехт пар ки сулаймон гузошт тахт

عنقا بریخت پر که سلیمان گذاشت تخت

Зини ғабни чатри рӯз чаро нест рези рез

زین غبن چتر روز چرا نیست ریز ریز

Зини ғами амӯди субҳ чаро нест лухти лухт

زین غم عمود صبح چرا نیست لخت لخت

Он нақш ҷисм ӯст на ӯ дар миёни хок

آن نقش جسم اوست نه او در میان خاک

Шабаҳ Масеҳ шуд на Масеҳ аз бар дарахт

شبه مسیح شد نه مسیح از بر درخت

Хоқонёи мусӣбат ъам хор кор нест

خاقانیا مصیبت عم خوار کار نیست

Ҳин зор зор на?ил ки кори аўФтоди сахт

هین زار زار نال که کار اوفتاد سخت