Дареғи миваи умрами рашид каз сари пой

دریغ میوهٔ عمرم رشید کز سر پای

Ба бист соли баромад ба як нафас бигузашт

به بیست سال برآمد به یک نفس بگذشت

Марои зхизаҳи ҳамин як рашид буд аз умр

مرا ذخیزه همین یک رشید بود از عمر

Натиҷаи шабу рӯзӣ ки дар ҳавас бигузашт

نتیجهٔ شب و روزی که در هوس بگذشت

Чу духтарами омадам аз баъди ин чунин писарӣ

چو دخترم آمدم از بعد این چنین پسری

Сиришки чашми ман аз чашма Арас бигузашт

سرشک چشم من از چشمهٔ ارس بگذشت

Маро ба зодани духтар ғамӣ расед ки он

مرا به زادن دختر غمی رسید که آن

На бар дили ману не бар замир кас бигузашт

نه بر دل من و نی بر ضمیر کس بگذشت

Чу духтаранда ман дид сахти сӯфии вор

چو دختر انده من دید سخت صوفی‌وار

Се рӯзи иддаи олами бдошт пас бигузашт

سه روز عدهٔ عالم بداشت پس بگذشت