Ғам кард риёз , ҷони мау соли маро
غم کرد ریاضِ جان، مه و سال مرا
Ойина надорад дили хуши ҳоли маро
آئینه ندارد دلِ خوشحال مرا
Сайёди зи бас ки дӯстам ме дорад
صیاد ز بس که دوستم میدارد
Бастааст дар оғӯши қафаси боли маро
بسته است در آغوشِ قفس بال مرا