Нафасами ҷанб ғароматаст эй дилҷӯй
نفسم جنب غرامت است ای دلجوی
Кӯи теғ ки ғуслҳо тавон кард бадавӣ
کو تیغ که غسلها توان کرد بدوی
Ҷаллоди мно ! ба оби он теғи ду рӯй
جلاد منا!به آب آن تیغ دو روی
Як роҳи зи ман ҷанобат нафас бишӯй
یک راه ز من جنابت نفس بشوی