Он дил ки зи дидаи ашк хӯн ронад рафт

آن دل که ز دیده اشک خون راند رفت

Ва он ҷон ки вуҷӯд бар ту ифшоанд рафт

و آن جان که وجود بر تو افشاند رفت

Тан бедилу ҷони роҳи ту натавонад рафт

تن بی‌دل و جان راه تو نتواند رفت

Асбӣ ки фиканд сам куҷо донад рафт

اسبی که فکند سم کجا داند رفت