Пайдост ки аз дӯди дами мо чаҳ барояд

پیداست که از دود دم ما چه برآید

ё худ зи вуҷӯду адами мо чаҳ барояд

یا خود ز وجود و عدم ما چه برآید

эй субҳи ҷҳонтоби дамии ҳамдам мо бош

ای صبح جهانتاب دمی همدم ما باش

Вонгоаҳ бибин то задам мо чаҳ барояд

وانگاه ببین تا زدم ما چه برآید

Нақди дили моро чаҳ зании таъна ки қалбаст

نقد دل ما را چه زنی طعنه که قلبست

Бе зарби қабул аз дирами мо чаҳ барояд

بی ضرب قبول از درم ما چه برآید

Бози ойу қадам ранҷа куну меҳнати мо байн

باز آی و قدم رنجه کن و محنت ما بین

Врнии зи қудуму қадами мо чаҳ барояд

ورنی ز قدوم و قدم ما چه برآید

Гуфтӣ ки карам бошад агар бигузарӣ аз мо

گفتی که کرم باشد اگر بگذری از ما

Донад ҳамаи кас каз карами мо чаҳ барояд

داند همه کس کز کرم ما چه برآید

Гар ишқи ту дар парда ӣ дил нафиканд овоз

گر عشق تو در پرده ی دل نفکند آواز

Аз замзама ӣ зеру Бами мо чаҳ барояд

از زمزمه ی زیر و بم ما چه برآید

Вари маҷлиси мо зи оташ ишқат нашавад гарм

ور مجلس ما ز آتش عشقت نشود گرم

Аз сӯзи дилу сози ғами мо чаҳ барояд

از سوز دل و ساز غم ما چه برآید

Ҳар лаҳза бигӯаш оядам аз каъба ӣ ҳиммат

هر لحظه بگوش آیدم از کعبه ی همت

Коёи зи ҳарими ҳарами мо чаҳ барояд

کایا ز حریم حرم ما چه برآید

Гуфтам ки қалам шарҳ диҳад қиссаи хоҷу

گفتم که قلم شرح دهد قصه خواجو

Лекини зи забону қалами мо чаҳ барояд

لیکن ز زبان و قلم ما چه برآید