эй лафзи ту оби барда аз дар ятем

ای لفظ تو آب برده از دُرّ یتیم

Халқи ту нишондаи боди анфоси насим

خلق تو نشانده باد انفاس نسیم

Ваа ваа ки қиёматаст шӯри суханат

وه وه که قیامتست شور سخنت

Ҳар чанд қиёмат набӯд пеши ҳаким

هر چند قیامت نبود پیش حکیم