Як чанд муқӣми кунҷи майхонаи шудем

یک چند مقیم کُنج میخانه شدیم

Икчнди бзҳду тавбаи афсонаи шудем

یکچند بزهد و توبه افسانه شدیم

То дасти дили андари сари зулф ту задем

تا دست دل اندر سر زلف تو زدیم

Аз пой дар омадему девонаи шудем

از پای در آمدیم و دیوانه شدیم