То чанд зи меҳри маи он ғолияи мӯӣ

تا چند ز مهر مه آن غالیه موی

Чун сояи рӯм дар бадару кӯии бкўӣ

چون سایه روم در بدر و کوی بکوی

Бо номау хома боз гуфтам ғами дил

با نامه و خامه باز گفتم غم دل

Ин ҳам ду забон омадӣ ва он низ ду рӯй

این هم دو زبان آمدی و آن نیز دو روی