Он пунба ки даст аз ваҳмӣ бояд шаст

آن پنبه که دست از وهمی باید شست

Аз баҳри куҳани лҳоФкии кӯтаҳу чуст

از بهر کهن لحافکی کوته و چست

Дай бар здмш ки сухан сусташ дидам

دی بر زدمش که سخن سستش دیدم

Чун такя тавон кард бар он кандаи суст

چون تکیه توان کرد بر آن کنده سست