Биё соқӣ бидиҳ он ҷоми гулранг

بیا ساقی بده آن جام گلرنگ

Ки зад бар шишаи ман осмони санг

که زد بر شیشهٔ من آسمان سنگ

Ба сад саҳро намегунҷад ғами дил

به صد صحرا نمی‌گنجد غم دل

Чаҳ сони гнҷоимш дар синаи танг

چه سان گنجایمش در سینهٔ تنگ