Мо ки ҳршби ҳамчуи шамъ аз тобу таб дар оташем
ما که هرشب همچو شمع از تاب و تب در آتشیم
Бо хаёл ?наргаст дар айн беморӣ хушем
با خیال نرگست در عین بیماری خوشیم
Солҳо будем рақсон дар ҳавояти зарраи вор
سالها بودیم رقصان در هوایت ذرّهوار
Воин замони афтода чун гардӣ ба рӯй мФршим
واین زمان افتاده چون گردی به روی مفرشیم
Гуҳ нишаста дар арақи гуҳ дар табем аз ашку сӯз
گه نشسته در عرق گه در تبیم از اشک و سوز
Мухтасар яъне ки дар ишқат ба об ва оташем
مختصر یعنی که در عشقت به آب و آتشیم
Гуфтае зулфами макаш варна бало хоҳӣ кашид
گفتهای زلفم مکش ورنه بلا خواهی کشید
Ҳар балое каз сари зулф ту ояд май кашем
هر بلایی کز سر زلف تو آید میکشیم
То паии қайди хаёлии гирди гирди оризат
تا پی قید خیالی گرد گرد عارضت
Зулф чун занҷири ту Лайлии сети мо маҷнӯни вшим
زلف چون زنجیر تو لیلیست ما مجنونوَشیم