Чаҳ гӯям гардиши гардуни дун ро

چه گویم گردش گردون دون را

Ки хасро сар бар авҷи осмони барад

که خس را سر بر اوج آسمان برد

Хирадмандону мардуми зодагон ро

خردمندان و مردم زادگان را

зи баҳри Нонишони об аз рухони барад

ز بهر نانشان آب از رخان برد

Хасисӣ чандро дода сети тавфиқ

خسیسی چند را داده ست توفیق

Ки нанг ояд марои худ номашони барад

که ننگ آید مرا خود نامشان برد