Тан дар пай ҷон меравад эй бахти куҷое

تن در پی جان می‌رود ای بخت کجایی

Мавқуф ту монадем ки роҳӣ бинмое

موقوف تو ماندیم که راهی بنمایی

Аз кори фурӯи баста дар ҳам шуда мо

از کار فرو بسته در هم شده ما

Лутфӣ бинмое гармии бози гушойӣ

لطفی بنمایی گرمی باز گشایی

Гӯйанд ки таъҷил макун то бирасад вақт

گویند که تعجیل مکن تا برسد وقت

Пайдост ки то чанд буд мади ҷудоӣ

پیداست که تا چند بود مد جدایی

эй дил макун андеша аз ин роҳ ки саъб аст

ای دل مکن اندیشه از این راه که صعب است

Навмед нишоед шудан аз лутфи худоӣ

نومید نشاید شدن از لطف خدایی

Дигар надаҳум домани мақсӯди худ аз даст

دیگر ندهم دامن مقصود خود از دست

Гар ёбам аз ин воқеаи сби раҳоӣ

گر یابم از این واقعه سب رهایی

Гуфтӣ ки кмоло макун андеша рафтан

گفتی که کمالا مکن اندیشه رفتن

Оё ман муштоқи куҷо ва ту куҷое

آیا من مشتاق کجا و تو کجایی