Шодӣ наёфт ҳар ки ғам дилбарӣ надошт

شادی نیافت هر که غم دلبری نداشت

Дар сари ҳавои меҳри парӣ густарӣ надошт

در سر هوای مهر پری گستری نداشت

Дар ҳайратами зодминӣ ки ба умри хеш

در حیرتم زآدمینی که به عمر خویش

Савдои ишқ рӯй пар пайкарӣ надошт

سودای عشق روی پر پیکری نداشت

Бо мо сиррӣ ба васл даровар ки гесуят

با ما سری به وصل در آور که گیسویت

Дар по аз он фитод ки бо мо сиррӣ надошт

در پا از آن فتاد که با ما سری نداشت

Чун бод рафт киштии умрам бар оби чашм

چون باد رفت کشتی عمرم بر آب چشم

Агар чаҳ сақил буд вале лангарӣ надошт

اگر چه ثقیل بود ولی لنگری نداشت

Ва дил дар саводи зулфи ту гум кард роҳи ақл

و دل در سواد زلف تو گم کرد راه عقل

Шаб буд ва ӯ ғариби магар раҳбарӣ надошт

شب بود و او غریب مگر رهبری نداشت

Аз ҳар ҷиҳати камол ба сӯй ту кард рӯй

از هر جهت کمال به سوی تو کرد روی

Зеро ки чашми марҳамат аз дайгарӣ надошт

زیرا که چشم مرحمت از دیگری نداشت